6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu · İkinci Kısım · Özel Borç İlişkileri › Altıncı Bölüm · Hizmet Sözleşmeleri › Birinci Ayırım · Genel Hizmet Sözleşmesi
D. İşverenin borçları › I. Ücret ödeme borcu › 5. Parça başına veya götürü iş
Madde 411İş verme
Madde metni
İşçi, sözleşme gereğince yalnız bir işveren için sadece parça başına veya götürü iş yapmayı üstlenmişse işveren, ona yeterli iş vermekle yükümlüdür.
İşveren, kendi kusuru olmaksızın sözleşmede öngörülen parça başına veya götürü iş sağlayamayacak durumda bulunduğu veya işletme koşulları geçici olarak gerektirdiği takdirde işçiye, ücreti zaman esasına göre öder. Bu durumda, zamana göre ödenecek ücret, anlaşmada veya hizmet ya da toplu iş sözleşmesinde belirlenmemişse işveren, işçiye parça başına veya götürü olarak daha önce aldığı ortalama ücrete eşdeğer bir ücret ödemekle yükümlüdür.
Parça başına veya götürü ya da zamana göre iş sağlayamayan işveren, en azından işgörme edimini kabulde temerrüt hükümleri uyarınca zamana göre işgörmede ödeyeceği ücreti ödemekle yükümlüdür.
Gerekçe TBMM belgesinden aynen
Bu maddenin resmî gerekçesi henüz eklenmedi.
Açıklama yorum
Bu madde için açıklama hazırlanıyor.
Madde metni değişiklikleri işlenmiş güncel metindir (16.10.2026). Resmî metin: mevzuat.gov.tr. Açıklama yorumdur; somut bir dosya hakkında hukuki görüş değildir.